Green Deal “Biobased Bouwen”

Atto Harsta tekenen Green Deal BBbouwen 13112013Tijdens de innovatie estafette op 12 november 2013 werd de Green Deal “biobased bouwen”ondertekend, mede door Aldus bouwinnovatie. De uitvoering van de Green Deal start direct en zal in 2015 worden afgerond.

De Green Deal Biobased Bouwen werd gesloten tussen ruim 20 partijen die actief zijn in de bouwsector en de ministeries van Economische Zaken, Infrastructuur en Milieu en Binnenlandse Zaken (Wonen en Rijksdienst). Het doel van deze Green Deal is het verbeteren van het concurrentievermogen van de biobased economie door stimulering van het gebruik van biobased materialen, producten en concepten in de Nederlandse bouw.

De Green Deal beoogt het creëren van een gelijkwaardig speelveld voor biobased producten. Dit wordt uitgewerkt door teams die zich gaan richten op de positie van biobased bouwmaterialen, producten en bouwconcepten in de milieu- en bouwregelgeving, het verbeteren van de kennisuitwisseling en het ontwikkelen van een gezamenlijke communicatie- en marketing strategie voor biobased materialen, producten en bouwconcepten.

De Green Deal biobased bouwen is een gevolg van de oproep die Roel Bol (directeur BBE-EZ) tijdens de opening van het Biobased Paviljoen in ICDuBo op 29 september 2012 deed. Het paviljoen wordt ondersteund vanuit het Interreg IVb project CAP’EM, een Europees project om de productie, verspreiding en het gebruik van ecologische materialen te bevorderen.

Aldus bouwinnovatie levert actieve bijdrage aan deze Green Deal omdat wij overtuigd zijn van de noodzaak van een circulaire economie (biologische kringloop) voor de bouwsector. Via de Green Deal zal de vraag naar biobased bouwen geactiveerd moeten worden, terwijl concrete projecten het goede voorbeeld moeten geven. Wij dagen iedereen uit om de natuurlijke grenzen met ons te verkennen!

Deelnemers zijn: Aldus Bouwinnovatie, Dutch Green Building Council, ECOboard Europe, Eco-Makelaar, Foreco Dalfsen, Gebiedsonderneming Laarberg Biobased Informatie Centrum (BIC) Achterhoek, Greenhuus, Groenebouwmaterialen, ICDuBo, IFD-products, Ingenieursbureau IOB, Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, Ministerie van Economische zaken, Ministerie van Infrastructuur en Milieu, NPSP, ORGA architect, Raab Karcher Greenworks, RDM campus Concept House Village, Rolsma Advanced Biobased Paints, SBRCURnet, Stichting Agrodome (penvoerder), Verduurzaamd Hout Nederland, Villanova architecten, Warmteplan, Wageningen UR- Food & Biobased Research.

Advertenties

BioDesign aanjager biobased economie

living-root-bridgeblog Atto Harsta 8 nov Stedebouw & Architectuur:
Groen is door de marketeers en door de media dood verklaard. Greenwashing heeft alle groene claims in een negatief daglicht geplaatst. Hoogste tijd voor de volgende duurzame buzz. Volgende week teken ik de Green Deal – BioBased bouwen.

Daar is nu al zoveel spraakverwarring over dat ik heb aangeven dat het meest cruciale onderdeel ervan is ‘de definitie van BioWattus en de relaties met andere duurzame stromingen, visies, labels en initiatieven’ bij het niet biobouwpubliek te verduidelijken. U zult begrijpen dat ik wantrouwend keek naar de uitnodiging om de opening van de BioDesign tentoonstelling (nog tot het 05.01.2014 in het Nieuwe Instituut te zien) te komen bijwonen. Achteraf goed dat ik wel gegaan ben want het is, zoals zoveel ontwikkeltrends, oud gedachtegoed wat onder een nieuwe naam aan een nieuw en hopelijk succesvol leven begint.

BioDesign is ‘een glazen stolp met vuurvliegjes als straatverlichting’ het is samenwerken met de natuur om een duurzame oplossing voor hedendaagse problemen te realiseren. De mesthoop achterin mijn tuin voldoet ook aan de BioDesign criteria. Hier ben ik samen met een grote hoeveelheid bacteriën en pieren de lokale GFT kringloop aan het sluiten. Ik produceer met afval mest voor de moestuin die weer nieuw biologisch voedsel en vervolgens afval gaat voortbrengen. Beide voorbeelden waren overigens niet op de tentoonstelling zichtbaar maar wel vele andere concrete en inspirerende projecten en producten van wat de samenwerking tussen ontwerpers, biologen en wetenschap zou kunnen voortbrengen.

Het is een ontwerphouding die volledig past bij de circulaire economie – het sluiten van de biologisch kringloop – en biedt een alternatief voor het lineaire denken van Take, Make en Waste. De bouw is een grote speler in die lineaire economie door haar enorme behoefte aan, veelal niet hernieuwbare, grondstoffen. Naast alle vooruitgang die de industriële revolutie ons heeft gebracht is de manier waarop wij met onze grondstoffen en daarmee met de aarde zijn omgaan de grootste misvatting geweest. We hebben de natuur geëxploiteerd en buitengesloten.

Zowel als voorbeeld hoe het anders zou kunnen (biomimicry) of als co-designer (biodesign) waarbij de belangen van alle betrokkenen gelijkwaardig worden meegenomen in de oplossing. Het BioDesign voorbeeld van de wortelbrug (India, 1500 A.D. waar natuurvolken de boomwortels aan twee zijden van een rivier met elkaar lieten vergroeien tot een levende brug) is daarvoor een prachtige metafoor van de nieuwe verbinding tussen Planet en People die BioDesign voorstaat.

Van weren via inspireren naar integreren en samenwerken. Van Industrial Design, via Biomimicry naar BioDesign. Een kans voor ontwerpers om samen met de wetenschap en biologen tot nieuwe oplossingen te komen. Een kans om onze economische afhankelijk van grondstoffen uit de rest van de wereld te verminderen door meer eigen hernieuwbare materialen te gaan gebruiken.

Een kans om onze agro kennis en economische positie tot de belangrijkste Nederlandse sector te laten uitgroeien waarbij een intensieve samenwerking met andere sectoren noodzakelijk is. BioDesign gaf mij een geheel nieuw perspectief op de mesthoop achter in onze tuin waarmee ik onafhankelijk ben geworden van het fosfaat uit de Sahel en samenwerk met de natuur.

Energie-obesitas vraagt om afslankmentaliteit

afslankenWat is er voor nodig om 1 miljard mensen van hun obesitas af te helpen? De afslankindustrie is een miljoenen business van wonderpillen tot trilplaten, diëten en fitnessgoeroes. Maar de meeste mensen die aan obesitas lijden lijken helemaal niet vatbaar voor deze oplossingen. Ze kijken liever weg van het probleem en houden vast aan een voedingspatroon dat hen in groot gevaar kan brengen. Wonderlijk toch!? Er zijn waarschijnlijk tig theorieën over de achterliggende psychologische problemen van dit verschijnsel dat is uitgegroeid tot welvaartsziekte nr.1 in onze westerse beschaving. Ik ken de inhoud daarvan niet, maar de oplossing ligt vrijwel zeker tussen de oren en in de mentaliteit van mensen. De wonderpil om af te slanken vindt gretig aftrek, maar zonder een stevige herprogrammering en gedragsaanpassing is een structureel resultaat natuurlijk kansloos.

En hier ligt de relatie met ons energieverbruik! We lijden massaal aan over-comsumptie en gedragen ons als een stelletje verstokte verslaafden. Ons energieverbruik is een rechtstreeks gevolg van het comfortniveau en de gemakzucht, die we ons hebben veroorloofd. Aan deze privileges laten we niet graag tornen, net zo min als aan onze snacks en fastfood. Daar moeten we rekening mee houden als we grootschalig willen verduurzamen! De bouw probeert mensen “wonderpillen en fitnessapparaten” aan te smeren waarmee energie bespaard kan worden, maar (vrijwel) niemand hapt. Zowel onheilspellende vooruitzichten als positieve beloftes helpen daarbij weinig. We volgen een aanbodgedreven strategie van productoplossingen die niemand zich laat opdringen.

In haar rendablog: ‘tijd om het spook van versimpeling te verjagen’ schrijft Anke van Hal dat jarenlang onderzoek naar de stagnatie van de energierevolutie in de bestaande woningbouw uitgewezen heeft dat we emoties van bewoners niet kunnen negeren. Men laat zich nl. door meer leiden dan door geld alleen. Anke besluit over de oplossing voor energiebesparing in de woningbouw: “het is gewoon niet simpel, maar moeilijk gaat ook!”

Wat houdt dat moeilijke pad dan in? Om af te kunnen slanken van energie-obesitas moet je emotionele en rationele stappen zetten. In opeenvolging  moet je voorkeur, (koop)gedrag en loyaliteit ontwikkelen. Nog los van de financiële impact, moet je hiervoor dus moeite doen. Dat geldt voor bewoners van woningen maar ook voor gebruikers van utiliteitsbouw. De markt moet zich realiseren dat dit een geleidelijk proces is en dat je mensen dus niet in 1 keer van 100% verbruik naar 0% kunt krijgen. Dit proces noem ik vraagactivatie. Zonder een sterke focus op vraagactivatie, verwacht ik geen grootschalige verduurzaming bij mensen die nu alleen een latente behoefte aan energiebesparen hebben (= de grote meerderheid). Goede voorbeelden van vraagactivatie in de bouw zijn nog schaars. Noemenswaardig zijn de lesprogramma’s die ontwikkeld worden voor kinderen op scholen. Verder zitten de aanbieders van inzicht in verbruik op het goede spoor, maar er valt nog een wereld te winnen. De kracht van “incentives” (positieve stimulans) moet nog veel beter benut gaan worden!

Voordeel van onze bouwsector tov de afslankindustrie is dat we een hoop emotionele obstakels nu al technisch en financieel kunnen oplossen, waarbij comfort en gemakzucht gewaarborgd blijven (of zelfs verbeterd)! Maar let wel: dat vraagt nog steeds om een gedragsverandering van mensen, dus ook hier geldt dat de wonderpil niet bestaat. Waar blijft de Sonja Bakker van onze bouwindustrie? Ik heb ideeën, en ben benieuwd naar die van jullie!?

Dr. Olivier Lauteslager 😉